ชีวิตของฉัน ปัจจุบันนี้

 

 

 

ฉันคิดว่า

 

สีสันของฉันเริ่มหายไป

ลายเส้นของฉันเริ่มหายไป

ความเป็นเด็กของฉันเริ่มหายไป

ความเป็นตัวเองของฉันเริ่มหายไป

 

 

แต่กลับมี

 

ลายเส้นของคนอื่นเริ่มเข้ามา

สีสันของคนอื่นเริ่มเข้ามา

บางทีฉันอาจจะคิดมากไป

 

และคิดอยู่เสมอว่า

 

อะไรคือตัวฉัน และตัวฉันคืออะไร

อยู่คนเดียวบางที่ก็เพ้อไปเรื่อย

ฉันจะทำอะไรนะ   ฉันจะไปยังไงนะ

 

ฉันเหนื่อยต่อการโดนญาติต่อว่าเรื่องเรียนเสริม ว่าเรียนไปก็เหมือนเดิม

ฉันน้อยใจจริงๆ  ทำไมเค้าพูดอย่างนี้นะ  แต่ก็เก็บไว้ในใจ

 

 

ฉันไม่ได้เก่งแบบไอน์สไตน์

ฉันไม่ได้วาดรูปสวยเหมือนนักวาดการตูนบางท่าน

ฉันไม่ได้สวยเท่านางงาม

ฉันไม่ได้ใจดีแบบแม่พระหรอกนะ

 

ฉันเป็นคนไม่ดี

ฉันขี้เกียจ

 

บางทีเบื่อนะกับการที่โดนคนว่าต่างๆ  ถ้าเป็นข้อผิด อันนี้จะไปแก้

 

อยากบอกให้ใครบางคนทราบ(คาดว่าไม่รู้หรอก)

ถ้าจะตอกย้ำคน ขอตรงหน้านะ  ไม่แทงข้างหลัง  พูดแบบ เหตุผลนะ

 

และสุดท้ายคือ

 

 

 

 

 

 

อิเหนาXจรกา

 

 

 

 

วันนี้สอบภาษาญี่ปุ่นแย่มากกกกกกก  

โดนคนลอกไม่เท่าไรนะอันนี้เต็มใจ

แต่ให้ไปช่วยขนาดนั้นเอาข้อสอบมาให้เขียนดีกว่าแล้วก็นั่งเงียบๆ นะ

คุณถามแล้วคุณช่วยดูหน้าด้วยนะว่าฮาไหม  นัทยิ่งโง่ๆอยู่  ตลกกันใช่ไหม ฮ่ะ

 นั่งทำจนปวดหัว  แทนที่คุณเอาเวลาคุยโทรศัพท์มาอ่านไม่ดีหรือว่ะ  

ให้คนโง่ช่วยตอบ ไอนี่อะไีีรไอนู่นอะไร

 

ความรู้ผมก็เท่าพวกคุณครับบบบ

 ห่านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

 

 

สุดท้ายอยากบอกว่า

 

 

 

 พี่เลี้ยงXจรกา     และ      อิเหนาเป็นโลลิคอน

 

 

ปล.วันนี้เพ้อช่างหัวอีนัทไปนะคะ   วันนี้เมาตัวโน็ตจะถึงวันงานเป่าได้เพลงเดียวห่านมาก